[Co-Fic] Give it to me : Ch1

posted on 27 Jun 2012 15:23 by bigbang-fanfic
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 

Title: Give it to me

Author : kumameaw & tictoc13

Pairing : Junho - Wooyoung

Rating : NC-17

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมติขึ้นมา

 

 

GIVE IT TO ME

Chapter 1

 

 

 

 

 

 

นัยน์ตาคมกวาดมองเรือนร่างสมส่วนที่กำลังบิดกายวอร์มอัพก่อนเริ่มออกกำลังกายอย่างอารมณ์ดี  สะโพกกลมกลึงภายใต้กางเกงผ้านิ่มสีเข้มชวนให้วางมือลงไปสัมผัส อยากรู้จริงว่าจะตึงแน่นเหมือนอย่างเจ้าตัวเคยให้สัมภาษณ์ลงนิตยสารหรือเปล่า

 

ช่วงเอวบางเว้าเน้นให้สะโพกดูผายมากกว่าเดิม เสื้อกล้ามสีขาวบดบังร่างกายท่อนบนเอาไว้ ผิวสีแทนนิดๆบอกให้รู้ว่าเจ้าตัวลงทุนกับการสร้างกล้ามเนื้อในครั้งนี้ไม่น้อย และคงภูมิใจมากถึงขั้นทำผิวสีแทนเพื่อเน้นรูปร่างของกล้ามเนื้อเลยทีเดียว

 

 

ยี่สิบล้านที่เสียให้เพื่อนรักแลกกับการเชยชมเด็กในสังกัดของมัน อีจุนโฮไม่เสียดายเลย

 

 

ฮวางชานซองปั้นเด็กคนนี้ได้น่ากินจริงๆ

 

 

 

 

จางอูยอง..

 

 

 

ไอเย็นแผ่ซ่านมาจากด้านหลัง จางอูยองเงยหน้าขึ้นมองกระจกบานใหญ่ในห้องออกกำลังกาย เงาที่สะท้อนออกมานอกจากจะเป็นเครื่องออกกำลังกายนานาชนิดแล้ว สายตาก็เหลือบไปเห็นร่างสูงที่ยืนพิงหลังกับลู่วิ่งที่อยู่ด้านหลังเขาไปสองตัว

 

อูยองจะไม่รู้สึกแปลกๆเลย ถ้าสายตาของชายคนนั้นไม่ได้จดจ้องมาที่ตน

 

เขาทำทีเป็นมองไม่เห็นและวอร์มอัพร่างกายต่อไป แม้ตอนนี้เลือดในกายจะวิ่งพล่านจนขนลุกชัน

 

ร่างสูงถอดเสื้อกล้ามออกเหลือเพียงกางเกงวอร์มสีเทา เจ้าของยิมส่งยิ้มมาให้จากหลังเคาท์เตอร์ซึ่งอีจุนโฮก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าการยักคิ้วกลับไปให้อีกฝ่าย เขากับเจ้าของยิมรู้จักกันนานพอที่อีกฝ่ายจะไม่มายุ่งย่ามในห้องอาบน้ำสำหรับแขกวีไอพี

 

ตวัดผ้าขนหนูพาดคอแล้วเดินไปยังลู่วิ่งข้างๆจางอูยอง ร่างบางกำลังวอร์มร่างกายด้วยการวิ่งช้าๆ มือหนาวางบนเครื่องออกกำลังกาย แต่ยังไม่กดปุ่มเริ่มการทำงานเลยสักปุ่มเดียว

 

ส่งยิ้มให้อูยองที่หันมามองแล้วทักทายสานสัมพันธไมตรี

 

 

 

"ไม่คิดเลยนะครับว่าจะได้เจอนายแบบชื่อดังที่นี่ ผมอีจุนโฮ รองประธานเครือคิมกรุ๊ปครับ"

 

 

 

อูยองหันไปก้มหัวให้พลางยิ้มอย่างเป็นมิตรทั้งๆที่วิ่งอยู่

 

 

 

“สวัสดีครับ ผมจางอูยองครับ”  ตอบโต้คู่สนทนาเพียงเท่านั้น จึงหันกลับไปวิ่งต่อ

 

 

 

อูยองไม่ได้หยิ่ง แต่เขาเป็นคนประเภทที่หากไม่ได้สนิทกับใคร เขาก็ไม่อยากคุยด้วยนานๆ และยิ่งอีกฝ่ายอยู่คนละสายอาชีพ อูยองก็ไม่จำเป็นจะต้องพูดคุยต่อ

 

เมื่อมองเข้าไปในกระจกก็ยังพบว่าอีจุนโฮยังมองมาที่ตนอยู่ดี ครั้นอยากจะหลบหน้าก็ทำไม่ได้ เมื่อลู่วิ่งหันหน้าเข้าหากระจกแบบนี้ อูยองจึงได้แต่มองตัวเองกำลังวิ่งไปเรื่อยๆ ไม่สนใจสายตาคมกริบของคนข้างๆที่มองมาราวกับจะแผดเผาร่างให้หลอมละลาย

 

 

อีจุนโฮต้องการอะไร..? 

 

 

 

"คุณอูยองอยู่สังกัดของชานซองสินะครับ" ร่างสูงยิ้มเมื่ออีกฝ่ายหันมามองเขาด้วยสายตางุนงง นี่ไม่ใช่การเริ่มต้นบทสนทนาตามปกติสักเท่าไร

 

"ผมเป็นเพื่อนของชานซองครับ ได้ยินมาว่างานถ่ายแบบต้องการตัวคุณกันเพียบ แล้วอยู่บริษัทเพื่อนผมเป็นยังไงบ้างครับ ค่าตอบแทนดีหรือเปล่า" น้ำเสียงราบรื่นแฝงนัยไว้ในถ้อยคำ หวังว่ากวางหนุ่มเนื้อแน่นตรงหน้าจะเดาออก เขาจะได้ไม่ต้องเสียเวลาชวนคุยให้มากความ

 

 

อูยองลอบยิ้มกับมุกเดิมๆที่ใครหลายคนชอบเข้าหาเขา ตอนแรกเขานึกว่าอีจุนโฮจะต่างออกไปเพราะแรกเริ่มเขาดูไม่ออกนักว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร แต่หลังจากประโยคเมื่อครู่ อูยองก็ทราบได้ในทันที จุดประสงค์ของคนพวกนี้ไม่มีอะไรมากเลย

 

 

พวกตัณหากลับ หลอกฟันดาราไปวันๆ 

 

 

 

“ค่าตอบแทนดีมากครับ ผมมีกินมีใช้ไม่ขาดมือ และไม่ต้องการอะไรเพิ่มอีกแล้ว”

 

 

 

เชิดหน้าขึ้นมองตรงเข้าไปในกระจก นิ้วเรียวกดปุ่มคอนโทรลเพื่อปรับความเร็วขึ้นอีกระดับ หวังว่าการที่เขาพยายามปิดกั้นตัวเองแบบนี้จะทำให้คนอย่างอีจุนโฮเบื่อและถอยไปเอง

 

จางอูยองหัวไวกว่าที่คิด ท่าทางจะเจอเรื่องแบบนี้มามากพอดูจึงกันท่าเขาอย่างรวดเร็วและเพิ่มระดับความเร็วในการวิ่งมากขึ้นอีก ไม่ยอมเปิดช่องว่างให้สินะ

 

เอื้อมมือไปลดระดับความเร็วลงเท่าเดิม ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นเหงื่อเคล้ากลิ่นน้ำหอมสำหรับผู้ชาย

 

 

 

"แล้วไม่คิดอยากได้เงินมากกว่านี้หรือครับ หรืออาจจะไม่ใช่เงินแต่เป็นคอนโด...ไม่ก็รถสปอร์ตสวยๆสักคัน"

 

 

 

อูยองขมวดคิ้วก่อนจะกางขาวางเท้าไว้บนขอบลู่วิ่งทันที ใบหน้าชื้นเหงื่อมองไปยังคนที่ก่อกวนการออกกำลังกายของเขาอย่างหงุดหงิด ยังไม่มีเสียงโต้ตอบใดๆมีเพียงเสียงลู่วิ่งที่ยังคงวิ่งไปเรื่อยๆเท่านั้น

 

 

 

“ไม่ล่ะครับ พอดีผมไม่ใช่พวกโลภมาก และผมก็ไม่เต็มใจอยากจะได้อะไรจากคุณ เชิญคุณไปหาคนที่เขาเต็มใจเถอะครับ”

 

 

 

อูยองเดินลงจากลู่วิ่งในที่สุด หากอยู่ต่ออาจจะมีการทะเลาะกันกับเพื่อนของคุณฮวางชานซองเป็นแน่ วันนี้เขาคงจะไม่ได้ออกกำลังกายอย่างที่ตั้งใจเสียแล้ว

 

 

 

"เล่นยากน่าดู" ร่างสูงพึมพำกับตนเองเบาๆ มองร่างบางเดินหนีไปยืนดื่มน้ำพักเหนื่อยอยู่อีกฝั่งของยิม ริมฝีปากอิ่มขึ้นสีจัดเมื่อสัมผัสความเย็นของขวดน้ำ จากชมพูระเรื่อกลายเป็นสีแดงสด เห็นแล้วอยากจะปิดปากสวยๆนั้นไม่ให้ใครมอง

 

 

 

ผู้คนเริ่มทยอยเข้ามาในยิม เทรนเนอร์ส่วนตัวของอูยองเรียกร่างบางไปยังส่วนบาร์  อีจุนโฮกระตุกยิ้ม ส่งสัญญาณบอกเจ้าของร้านให้เตรียมสถานที่สำหรับกวางหนุ่มราคายี่สิบล้านของเขาได้เลย

 

 

จางอูยองน่าจะดีใจนะ ที่เขาให้สิทธิอีกฝ่ายได้อาบน้ำในห้องอาบน้ำสำหรับแขกวีไอพี

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

อูยองเดินมายังล็อกเกอร์ส่วนที่อยู่ด้านใน หยิบผ้าขนหนูและเสื้อผ้าเพื่อเตรียมจะอาบน้ำและไปหาอย่างอื่นทำ ทั้งๆที่วันนี้ตั้งใจจะมาออกกำลังกายให้ได้เหงื่อแท้ๆแต่เขาก็อยู่ในยิมไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ โดนพวกตัณหากลับตามรังควาญมันช่างน่ารำคาญเสียจริง

 

เดินผิวปากเข้าไปยังห้องน้ำสำหรับแขกวีไอพี อูยองแปลกใจเล็กน้อยที่เทรนเนอร์บอกให้เขาใช้ห้องน้ำนี้ได้เลย และยังบอกอีกว่า ห้องนี้ –มีพร้อมทุกอย่าง- 

 

เสียงผิวปากเรียกรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อเหลาได้เป็นอย่างดี เจ้าของร้านกับเทรนเนอร์จัดการไวกว่าที่คิดเสียอีก และกวางหนุ่มแสนงามของเขาก็ยังไม่รู้ตัวว่ากำลังจะโดนเสือดาวขย้ำ

 

จรดปลายเท้าเข้ามาในห้องอาบน้ำแล้วล็อคประตู จางอูยองคงไม่รู้ว่าเขาเข้ามาข้างในเพราะมัวแต่ก้มหน้าให้น้ำจากฝักบัวไหลผ่านตัวอยู่ในตู้กระจกแบบชาวเวอร์

 

สำรวจเรือนร่างเปลือยเปล่าผ่านละอองน้ำแล้วผิวปาก แค่คิดว่าจะได้ลิ้มลองก็แทบทนไม่ไหวแล้ว

 

แผ่นหลังสัมผัสถึงไอเย็นอีกครั้ง ความรู้สึกราวกับถูกจ้องมองเกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง อูยองกดปุ่มตรงผนังให้น้ำหยุดไหล ห้องน้ำขนาดใหญ่และกว้างขวางตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงหยดน้ำที่ร่วงหล่นจากร่างกายของเขาเท่านั้น

 

ร่างเล็กหันกลับไปมองด้านหลังก็เป็นอันต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เลื่อนประตูกระจกออกก่อนจะรีบวิ่งไปคว้าผ้าเช็ดตัวมาคลุมกายอย่างรวดเร็ว จ้องมองคนที่ถือวิสาสะเดินเข้ามาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

 

เขาเคยถ่ายแบบเปลือยอกมาบ่อยก็จริง แต่ก็ไม่เคยเปลือยทั้งร่างให้ใครได้เห็น และยิ่งคนที่มาเห็นดันเป็นผู้ชายที่อันตรายสำหรับจางอูยอง

 

 

 

อีจุนโฮตื้อไม่เลิกจริงๆ 

 

 

 

"เอาผ้าขนหนูมาปิดทำไมล่ะ หุ่นนายสวยดีนะ" จุนโฮพูดยิ้มๆ สายตาโลมเลียร่างสีแทนที่มีหยาดน้ำเกาะพราว  ถ้าว่าง่ายกว่านี้จางอูยองจะน่ารักขึ้นจม

 

 

 

แล้วก็อาจจะไม่ต้องเจ็บตัว..

 

 

 

“คุณเข้ามาที่นี่ทำไม ไม่เห็นหรือว่าผมใช้ห้องน้ำอยู่” ไม่ตอบคำถามอีกฝ่าย แต่ถามกลับด้วยความโมโห อีจุนโฮประกาศตัวอย่างโ