[Fic] Rolling in the deep : intro 1/2

posted on 01 Jul 2012 00:45 by bigbang-fanfic in RollingInTheDeep
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 
 

Title :: Rolling in the deep

Author :: kumameaw

Paring :: Junho x Wooyoung

Genre :: Drama

 

 

Note :: ฟิคแก้บน(?)

 

 

 

ROLLING IN THE DEEP

Introduction

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lee Junho

 

 

 

เสียงรถยนต์ที่ไม่คุ้นเคยแล่นมาจอดหน้ารั้วบ้านในยามวิกาลทำเอาผมที่กำลังนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบย่อยพรุ่งนี้ต้องละใบหน้าออกจากตำราเล่มหนาแล้วชะเง้อมองลงไปทางหน้าต่าง เป็นแบบนี้ประจำทุกๆคืน เพียงแต่ว่ารถยนต์ที่มาจอดเทียบหน้าบ้านไม่ใช่คันเดิมและไม่ซ้ำกันเลยสักคัน

 

ผมส่ายหน้าเบาๆอย่างระอากับภาพที่เห็นก่อนจะหันกลับมาสนใจเนื้อหาในหนังสือต่อ แค่พี่ชายต่างพ่อต่างแม่ มีสภาพเมามายกลับมาและมีคนมาส่งถึงบ้านดึกๆทุกคืน ไม่มีประโยชน์ที่ผมจะใส่ใจ

 

ผมเป็นนักศึกษาแพทย์ปีสี่ เป็นลูกชายที่น่าภูมิใจของแม่และพ่อใหม่ แม้ผู้ชายคนนั้นจะมาเป็นพ่อผมแค่หนึ่งเดือนแต่ท่านก็จิตใจดี เมตตาผมกับแม่ให้อยู่อย่างสุขสบาย ผมไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นเด็กมีปัญหาเลยสักนิด แม่รักใคร ผมก็รักและเคารพคนนั้น

 

พ่อใหม่มีลูกชายอยู่หนึ่งคน เขาอายุมากกว่าผมสามปี เพิ่งเรียนจบนิเทศน์ฯหมาดๆ พ่อบอกว่าพี่ชายน่ารักและนิสัยดี แต่ผมคิดว่า คงเป็นเมื่อก่อนที่ผมและแม่จะก้าวเข้ามาในชีวิตพวกเขากระมัง

 

 

 

ปัง!

 

 

เสียงปิดประตูห้องนอนตรงข้ามทำเอาผมที่เพิ่งเรียกสมาธิให้กลับมาหมาดๆต้องสะดุ้งตกใจ ผมถอนหายใจยาวพลางขยับแว่นตาที่ตกลงมาเล็กน้อยให้กลับตำแหน่งเดิม วางปากกาลงเมื่อได้ยินเสียงขลุกขลักอยู่ห้องตรงข้าม ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นด้วยความหงุดหงิด

 

ผมเปิดประตูออกไปก็พบสภาพคนที่เป็นพี่ชายแทบจะคลานลงบันไดลงไปข้างล่าง

 

 

 

“พี่จะไปไหนน่ะ?”

 

“...............”

 

 

 

ชายหนุ่มผมสีแพลตตินัมบรอนซ์ไม่ยอมตอบ แต่ก็ชะงักเพียงชั่วครู่ ก่อนจะพยุงตัวเองในสภาพเมามายลงบันไดไปด้านล่าง ผมลองประเมินด้วยสายตาคร่าวๆ เดินลงอีกไม่กี่ก้าวคงต้องกลิ้งลงไปแทน

 

ขยับแว่นตาอีกครั้งก่อนจะเดินไปช่วยพยุง

 

 

 

“ปล่อย! ไม่ต้องมายุ่ง!”

 

 

 

ผมขมวดคิ้วทันทีเมื่ออีกฝ่ายปฏิเสธอย่างไม่ใยดี หนำซ้ำยังสะบัดมือออกราวกับผมเป็นตัวอะไรสักอย่างที่น่าขยะแขยง แต่ผมก็ใจเย็นพอที่จะไม่โต้ตอบแรงๆกลับไป

 

 

 

“พี่จะลงไปครัวเหรอ เดี๋ยวผมพาลงไป”

 

“เสือก!”

 

 

 

ผมกำมือเข้าหากันแน่น ก่อนจะคว้าต้นแขนคนตัวเล็กกว่าแล้วลากลงมาชั้นล่างด้วยความรวดเร็ว ไม่สนใจอาการดิ้นขัดขืนหรือคำสบถหยาบคายมากมายที่ดังออกมาจากพี่ชายต่างพ่อต่างแม่

 

 

 

“พี่จะโวยวายให้พ่อกับแม่ตื่นขึ้นมากลางดึกเหรอ จางอูยอง

 

 

 

ผมเปล่งเสียงรอดไรฟันเพื่อปรามคนที่อายุมากกว่าแต่ก็ทำตัวเหมือนเด็กไม่รู้จักโต จัดการผลักร่างอ่อนปวกเปียกให้ชนกับผนังครัว ปล่อยให้พี่ชายยืนพิงผนังเอาไว้อย่างนั้นก่อนจะเปิดตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำเย็นออกมา จัดการเทมันใส่แก้วน้ำแล้วยื่นไปให้คนตรงหน้า

 

เป็นแบบนี้มาสองอาทิตย์ ที่ผมต้องมาคอยดูแลคนเมาที่กลับดึกดื่นทุกคืน หลังจากคืนนั้น..

 

จางอูยอง หรือพี่อูยองปัดความปราถนาดีของผมลงบนพื้น น้ำเย็นไหลนองบนพื้นครัว ผมกัดฟันแน่นก่อนจะกระชากแว่นสายตาออก วางมันลงบนโต๊ะทำกับข้าว ก่อนจะหยิบขวดน้ำเย็นเจี๊ยบขึ้นมาแล้วบีบปลายคางคนอวดดีให้อ้าปากออก จัดการเทน้ำเย็นลงไปในอุโมงค์เนื้อนิ่มจนคนเมาสำลักและไอโขลกอย่างรุนแรง

 

น้ำเย็นจัดไหลเปื้อนเสื้อยืดสีขาว มองเห็นผิวขาวอมชมพู ผมกวาดสายตามองจนถึงชายเสื้อ ร่างบางสั่นระริกราวกับลูกนกท่ามกลางหิมะ ก็สะใจดีอยู่หรอก แต่เห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้

 

 

 

“พี่นี่ชอบทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาอยู่เรื่อย”

 

“ฉันไม่ใช่พี่ของแก!!”

 

“ก็ถูก เราไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ แต่เราเป็นผัวเมียกัน”

 

“หุบปากนะไอ้สารเลว!”

 

 

 

ผมยืนกอดอกมองคนตัวเล็กขู่ฟ่อ เรี่ยวแรงก็แทบไม่มีเหลือ อ่อนปวกเปียกจนแทบจะลงไปกองกับพื้น ผิดกับปากบางที่กล้าดีด่าเขาฉอดๆเสียจริง

 

ผมก้าวเข้าหา วางมือบนกำแพงกั้นร่างของพี่ชายเอาไว้ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปดมกลิ่นเหล้าแถวซอกคอขาว จางอูยองดื่มเหล้ายี่ห้อเดิมทุกๆคืน กลิ่นหอมของวิสกี้ราคาแพงปนกับกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่ปะปนมาช่างชวนให้เขาหงุดหงิด

 

 

 

“วันนี้พี่สูบบุหรี่อีกแล้วใช่ไหม”

 

“เรื่องของฉัน!”

 

“ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าสูบบุหรี่”

 

“แกไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน ไปให้พ้น ก่อนที่ฉันจะฆ่าแก..อื้อ...”

 

 

 

ผมตัดสินใจปิดปากนั้นด้วยปากของผมเอง ผมเป็นคนใจเย็นก็จริง แต่ความอดทนของมนุษย์ก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน และทุกครั้งที่ผมอยู่ใกล้พี่ชายของผม ความอดทนของผมก็จะต่ำลงอย่างไม่น่าเชื่อ

 

ผมบีบแก้มของพี่อูยองเต็มแรงเพื่อให้อีกฝ่ายยอมอ้าปาก ขนาดเมายังพยศใช่เล่น ผมสอดลิ้นเข้าไปเข้าไปสำรวจความอุ่นนุ่มภายใน กวาดต้อนเอารสชาติของวิสกี้และโพรงปากที่มีกลิ่นเปเปอร์มิ้นท์บุหรี่รสโปรดของพี่อูยอง พี่ชายที่น่ารักดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอด ทั้งทุบทั้งตีจนน่ารำคาญ

 

ผมถอนริมฝีปากออกมา มองใบหน้าแดงก่ำของคนอวดดีแล้วหัวเราะในลำคออย่างสะใจ

 

 

 

“บทลงโทษของเด็กใจแตกที่ริอาจสูบบุหรี่ครับ”

 

“ปล่อย..” มือเล็กผลักไหล่ผมออกแต่ก็เท่านั้น คนเมาหรือจะสู้คนที่สติครบร้อยเปอร์เซ็นต์ได้ ผมรวบมือทั้งสองข้างที่กำลังประทุษร้ายผมเอาไว้ ก่อนจะดึงให้ร่างของพี่ชายเซถลาเข้ามาในอ้อมกอด หอมแก้มนิ่มไปหลายฟอด มองร่างบางพยายามดิ้นขัดขืนแล้วแสยะยิ้ม ก่อนจะผลักเต็มแรงจนพี่อูยองเซไปชนกับผนังแล้วร่วงลงไปกองกับพื้น

 

“พรุ่งนี้พี่เตรียมตัวโดนพ่อด่าได้เลย ผมไปอ่านหนังสือก่อนนะครับ”

 

 

 

ผมย่อตัวลงไปเชยปลายคางอีกฝ่ายให้เชิดขึ้น ยิ้มหยันให้กับแววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

 

 

 

“เสียดายที่พรุ่งนี้ผมมีสอบ ไม่งั้นคืนนี้คงได้สั่งสอนเด็กใจแตกจนถึงเช้า”

 

“ฉันเกลียดแก..”

 

 

 

ผมไม่สนใจเสียงของพี่ชายที่ด่าตามหลังมา ผมหยิบแว่นสายตาขึ้นมาสวมแล้วเดินจากมาอย่างเงียบๆ โยนความเจ็บใจให้อีกฝ่ายรับเอาไว้ทั้งอย่างนั้น เราสองคนเกลียดกันตั้งแต่วันแรกที่พบหน้ากันแล้ว แต่ผมไม่ใช่คนเริ่มความรู้สึกนี้กับพี่อูยองก่อน เพราะพี่ชายตั้งแง่เกลียดผมกับแม่ที่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านนี้เพราะแม่ผมกับพ่อพี่อูยองแต่งงานกัน จางอูยองก็ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา ชี้หน้าด่าผมกับแม่ราวกับเราไม่ใช่คน

 

จากนั้นมา เราสองคนก็เกลียดกันมาโดยตลอด ดีหน่อยที่ผมยังพอเก็บอาการไว้ได้เมื่ออยู่ต่อหน้าแม่กับพ่อใหม่ แต่พี่ชายของผมกลับทำตรงกันข้าม พี่อูยองทำทุกอย่างให้ผมกับแม่รู้ว่าเขาเกลียดพวกเรามากแค่ไหน

 

 

 

 

และนั่นคือการเริ่มต้นของบทเรียนสั่งสอนเด็กอวดดี

 

 

 

 

 

TBC.

 

See you again in Wooyoung’s part.

 

 

 

Talk :: มาโปรยให้อยากรู้แล้วก็จะจากไป 555+ อะไรยังไง? เกิดอะไรขึ้นบ้างนะ อี่อี่อี่ ฟิคเรื่องนี้คือฟิคแก้บนจุนโฮ มาลงอินโทรอ่อยไว้ แต่ถ้าไม่ได้ตามที่บนไว้ ก็จะพับเก็บใส่ไห แล้วเอาไปวางต่อคิวไว้คิวสุดท้ายของบล็อกนี้เลย ชิ = =

ขอบคุณที่มาอ่านนะครับ

 

 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

คุณพระ....ไม่เคยอ่านบทที่จุนโฮโหดเลยยย
โหดได้ใจมากอ่ะ  แกลงโทษพี่แกด้วยวิธีแบบนี้หรอออ
ด้งน้อยผู้น่าสงสาร...โอ๋ๆๆๆๆ  ว่าแต่ทำไมเกลียดกันนักหนาล่ะ

#7 By kw on 2013-08-22 18:33

หืม..หืม..อะไรกันนี่ น้องนศ.แพทย์ แอบร้ายเงียบๆสินะ
พี่ชายเด็กนิเทศน์ นี่ก็ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาซะงั้น
แล้วสองคนไปมีซัมติง อะไร ยังไง เมื่อไหร่ ล่ะเนี่ย

#6 By khundong (103.7.57.18|124.120.233.37) on 2012-07-07 00:09

อยากวิ่งลงไปกรี้ดดสามรอบบบ ทำไมนศ แพทย์ ถึงได้ดุขนาดเน้ สงสารพี่ชายไม่แท้เทอบ้างงงงง
แต่เทอเกบอาการเก่งคิดดด อจฮ ร้ายกาจเหลือทน
ที่อิน้องแก้มทำไปนะก้แค่อยากจะปกปิดตัวเอง
แต่ อจฮ เทอปราบน้องซะอยู่เลยนะ
สงสารน้อง น้องโดนรังแก ใครก้ได้มาช่วยที อ้ากกกก question
นศ แพทย์คนนี้ไม่ใช่เล่นๆเลยนะ อิอิ ถ้าไม่ตดสอบวันต่อไป ....ป่านนี้น้องคง อ้ากกกกกกกกกกกกกก

#5 By zabie (103.7.57.18|110.169.176.49) on 2012-07-03 15:06

โฮะๆๆๆๆ กุญแจมือ แส้ ฟินคร้า

#4 By koong (103.7.57.18|223.204.161.169) on 2012-07-03 00:26

น้องโฮ ดิบ เถื่อน ได้ใจมาก หนูแน่ใจเหรอลูกว่าหนูเป็นนักศึกษาแพทย์
อีจุนโฮ ทำไมชอบข่มเหง ข่มขืน บังคับ พี่จางอูยองจังเลย
น้องจะใช้วิธีจีบพี่เค้าแบบธรรมดาปกติปุถุชนได้มั้ยค่ะ
ทำไมชอบข้ามขั้นตอนอยู่เรื่อยเลย
เดี๋ยวอ้างว่าแค้น เดี๋ยวก็อ้างว่าต้องสั่งสอนคนนิสัยไม่ดี
อยากได้พี่เค้า ทำไมไม่จีบให้ติดก่อน พูดหวานๆ ขอเดท ส่งดอกไม้ให้บ้าง ก่อนจะเผด็จศึกทำไม่เป็นเหรอตี๋น้อย
สงสารอูยองโดน(แม่)ทำร้ายตลอด
ปล.สาธุขอให้คุณน้องมะเหมี่ยวสมหวัง ฟิคจะได้ไม่เปรี้ยวbig smile

#2 By athena_tiew (103.7.57.18|58.8.161.253) on 2012-07-01 19:35

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
แค่อินโทรแรกก็กรี๊ดแล้วววววววววววว
น้องชายอะไรฟระ มาสั่งสอน มาลงโทษ กล้าหือกับพี่ชายอย่างงี้ได้ไงห๊ะ!?
#ฟาดดดดดดดดดดดดดดด
แลดูผิวเเผินเหมือนคนน้องจะเรียบร้อยนิสัยดีเนอะ
แต่คงร้ายไม่เบาสินะ ร้ายลึก? หึหึหึ
คนพี่นี่ก็ต่อต้านเต็มที่ แรงพอกันนนนนนนน 55555 ชอบบบบบบบบ แรงทั้งคู่เลย ฮี่ๆๆๆๆ
เรื่องนี้อ่านแล้วลุ้นมาก *ตัวเกร็ง*
อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น...
อร๊ากกกกกกกกกกกกกก รอไม่ไหวแล้ววววว
เอาพาร์ทต่อไปมาๆๆๆ
ขอบคุณพี่เหมี่ยวมากค่ะ ฟิคลุ้นน่าติดตามมากค่ะ
ตื่นเต้นทุกคำพูดเลย แรงส์ได้ใจมากกกกกกกก
ขอให้เป็นฟิค(แก้บน?)ที่เพอร์เฟ็คที่สุดนะคะ ^^

#1 By khunwoo (103.7.57.18|14.207.214.94) on 2012-07-01 14:43