[SF] Kid Cat

posted on 12 Jul 2012 21:48 by bigbang-fanfic
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 
 

Title : Kid Cat

Pairing : JunWoo

Author : kumameaw & tictoc13

Rating : PG-13

Author note : เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเพียงสิ่งที่สมมุติขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อากาศยามบ่ายในฤดูฝนช่างเย็นสบาย หลังจากที่ลำบากตรากตรำทำงานจนย่ำรุ่ง จางอูยองก็นอนตื่นซะสายโด่ง แถมเมื่อคืนยังถูกดุด่าจนหูแทบชา กลับมาก็ต้องหงุดหงิดหัวใจกับภาพของผู้ชายที่รักแมวประหนึ่งลูกอีก จางอูยองได้แต่สาปแช่งทุกสิ่งที่อยู่รอบๆตัวจนผล็อยหลับไป

 

รู้สึกตัวอีกทีนาฬิกาตรงฝาผนังก็บอกว่านี่มันบ่ายโมงเข้าไปแล้ว อูยองมุดตัวออกมาจากกองผ้า สงสัยเล็กน้อยว่าเมื่อคืนเขาห่มผ้าหลายชั้นหรืออย่างไร ทำไมผ้าห่มถึงได้ทับตัวเขาจนรู้สึกหนักแบบนี้

 

 

ตุบ!

 

 

 

โอย.. อูยองนอนครวญครางด้วยความเจ็บอยู่บนพื้นห้อง เขาก็ก้าวขาลงมาก่อนแล้วนี่ พอทิ้งน้ำหนักตัวลงบนขาทำไมเขาถึงร่วงลงมานอนเอ้งเม้งบนพื้นเสียได้

 

และต้องรู้สึกประหลาดใจอย่างสุดขีดเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆห้องแล้วพบว่า สิ่งของทุกสิ่งอย่างมีขนาดขยายใหญ่เป็นสิบเท่า!!

 

 

อูยองต้องฝันอยู่แน่ๆ เขากำลังฝันว่าตัวเองอยู่ในเมืองยักษ์!

 

 

 

เสียงแมวร้องดังมาจากในห้องนอนของอูยองทำเอาออเดรย์ จองกัม และโกเมงอีที่นอนเอกเขนกอยู่ห้องนั่งเล่นถึงกับสะดุ้งเฮือก ออเดรย์วิ่งห้อไปตัวแรกตามด้วยแมวสองตัวที่หวงถิ่นเสียยิ่งกว่าอะไรดี บ้านทูพีเอ็มไม่เคยมีสัตว์แปลกหน้ามาเยือน (นอกจากฮงกูของเฮียฮง) จึงไม่แปลกที่เจ้าถิ่นจะตื่นตัวกับเสียงปริศนายามบ่าย

 

แมวสีขาวขนฟูยืนทำหน้าตาตื่นตะลึงอยู่ข้างเตียง ออเดรย์เอียงคอมองด้วยความสงสัย จองกัมเริ่มหรี่ตา ส่วนโกเมงอีนั้นแยกเขี้ยวขู่เรียบร้อยแล้ว ลูกสาวสุดที่รักของอีจุนโฮพองขนทำตาขวาง จ้องแมวสีขาวตาเขม็ง

 

อูยองตกใจจนผงะถอยหลังเมื่อสามทหารเสือของบ้านวิ่งเข้ามาแล้วยังยืนจ้องเขาเป็นสายตาเดียว เมื่อคืนอูยองอาจจะพาลต่อว่าเจ้าพวกนี้ไปบ้าง แต่ไม่เห็นว่าจะต้องตามมาแก้แค้นกันถึงในห้องเลยนี่นา แล้วทำไมจองกัม เมงอี และออเดรย์ถึงได้ตัวใหญ่กว่าเขาอีกเล่า!!!

 

 

 

นี่พวกแก.. 

 

 

“เมี้ยว ~” 

 

 

 

เห..? อูยองตกใจเมื่อประโยคที่ต้องการพูดกับเจ้าสามตัวนี่กลับเป็นเสียงร้องเหมือนลูกแมวแทน ความคิดบางอย่างที่เหนือจินตนาการแล่นวูบเข้ามาในสมอง อูยองหันไปด้านข้างที่เป็นกระจกบานใหญ่ที่เขาเอาไว้สำรวจการแต่งตัวของตัวเองแล้วกระพริบตาปริบๆ

 

ลูกแมวตัวอ้วนๆสีขาวขนฟูตัวนี้มาจากไหน อูยองจำได้ว่าบ้านนี้มีแต่แมวสีเทาดำ และหมาสีดำนี่ เพื่อความมั่นใจอูยองลองยกมือขึ้น เจ้าแมวในกระจกก็ยกขาหน้าขึ้นพร้อมเขา พออ้าปากพูด เจ้าแมวในกระจกก็ร้องเหมียวๆเช่นกัน

 

 

ชิบหายแล้วจางอูยอง...

 

 

อูยองหันไปมองสามทหารเสือที่ยังยืนจ้องเขาอยู่ตรงที่เดิม ก่อนจะรีบกระโดดขึ้นไปบนเตียงทันที

 

 

 

ช่วยด้วย! กูกลายเป็นลูกแมวไปตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย! ใครก็ได้ช่วยที!!

 

 

 

 

โกเมงอีกระโจนตามขึ้นไปบนเตียง ลูกแมวแปลกหน้าถอยกรูด แม้กลิ่นจะคล้ายกับกลิ่นของอูยองทว่าด้วยความที่เป็นแมวแปลกหน้าทำให้สามสหายไม่ไว้วางใจอูยองนัก โดยเฉพาะเมงอีที่หวงแหนพื้นที่ส่วนตัวยิ่งกว่าใคร

 

เขี้ยวขาววาววับมาพร้อมกรงเล็บ อีจุนโฮรักลูกสุดหัวใจจึงไม่ตัดเล็บและให้เมงอีฝนเล็บแทน จองกัมกระโจนขึ้นเตียงตามมาติดๆ ออเดรย์รออยู่ด้านล่างเผื่อแมวอูยองกระโดดลงมาจะได้ตะครุบทัน

 

นัยน์ตากลมโตมีเสี้ยววงรีด้านในวาวโรจน์ การกระทำของแมวแปลกหน้าเท่ากับจงใจบุกรุกถิ่น นอกจากจะแอบเข้ามาในบ้านแล้วยังกระโจนขึ้นเตียงของอูยองอีกด้วย เมงอีร้องลั่น วาดกรงเล็บเฉียดแมวอูยองไปไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตร

 

จางอูยองไม่เคยกลัวแมว จางอูยองไม่เคยกลัวหมา แต่นั้นคือตอนที่จางอูยองอยู่ในร่างของมนุษย์ แต่ตอนนี้จางอูยองที่อยู่ในร่างแมว แถมยังตัวเล็กกว่าบรรดาหมาแมวตรงหน้า ตอนนี้จางอูยองจึงกลัวทั้งหมาและแมวจนสุดจะบรรยาย โดยเฉพาะโกเมงอีที่จิกตาใส่เขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เมื่อครู่ถ้าเขาหลบไม่ทันเขาต้องได้แผลจากกรงเล็บแหลมๆนั่นแน่ๆ

 

หมาและแมวมันคุยกันยังไงอูยองไม่รู้ เพราะกูไม่เคยเป็นแมวมาก่อน จะบอกยังไงว่านี่คืออูยอง อูยองทูพีเอ็ม แล้วบอกไปเจ้าพวกนี้จะเชื่อไหม ฮืออออ มีใครอยู่บ้านบ้าง เงียบๆแบบนี้ออกไปข้างนอกกันล่ะสิ แล้วใครจะช่วยอูยองได้ละเนี่ย

เจ้าแมวตัวเล็กสีขาวเหลือบมองไปยังประตูห้องที่แง้มเอาไว้ อูยองเห็นช่องทางหนีแล้ว

 

อูยองรีบกระโดดลงจากเตียง หลบออเดรย์ที่พุ่งเข้ามาได้อย่างหวุดหวิด ใส่เกียร์แมวโกยอ้าววิ่งออกจากห้องไปทันที สามทหารเสือวิ่งตามมาเป็นพรวน อูยองทั้งมุดใต้โต๊ะ ชนตะกร้าผ้า ชนหุ่นยนต์กันดั้มของชานซองจนกระจัดกระจาย เจ้าสามตัวนั้นก็ชนข้าวของวิ่งตามมาเช่นกัน

 

เมื่อไม่มีที่หลบก็วิ่งหนีกันอยู่ในบ้านจนเหนื่อยหอบ อูยองตัดสินใจกระโดดขึ้นบนหลังลำโพงข้างทีวี สูงแบบนี้เจ้าสามตัวนั่นคงกระโดดขึ้นมาไม่ไหว อูยองตัวเล็กกว่าจึงกระโดดได้สูงและสามารถยืนอยู่บนยอดที่แคบๆแบบนี้ได้

 

แมวอ้วนสีขาวยืนตัวสั่นพั่บๆมองสามทหารเสือไม่กระพริบ อย่าได้มีตัวไหนกระโดดขึ้นมาได้เชียวนะ โดยเฉพาะโกเมงอี ถ้าทำให้อูยองได้แผล เขาสาบานว่าเขาจะฆ่าเจ้าของมันเป้นคนแรกเลย!

 

แมวรัสเชี่ยนบลูสองตัวและหมาซิลเวอร์พุดเดิ้ลหนึ่งตัวกำลังโกรธจัด เมงอีขยับเท้าร่ำๆจะกระโจนขึ้นไปบนลำโพง ทว่าด้วยพื้นที่อันจำกัดทำให้ยังกล้าๆกลัวๆ จองกัมเดินวนไปวนมา ออเดรย์เห่าลั่นบ้าน  ไม่บอกก็รู้ว่าถ้าอูยองพลาดท่าล่ะก็มีหวังถูกสามทหารเสือรุมสกรัม

 

 

 

 

"ทำอะไรกันน่ะ" เสียงทุ้มดังขึ้นแหวกเสียงเห่าของออเดรย์ สามทหารเสือพร้อมใจกันหันไปมองก่อนที่ลูกรักของจุนซูจะพุ่งเข้าไปคลอเคลียจุนโฮประหนึ่งฟ้องว่ามีผู้บุกรุกและกำลังร่วมใจกันจัดการอยู่

 

 

 

เมงอีอาศัยจังหวะที่อูยองหันมองจุนโฮกระโดดขึ้นไปบนลำโพงแล้วงับคออูยองเหวี่ยงลงมากองแอ้งแม้งบนพื้น จองกัมก้าวขาดักคร่อมเอาไว้ในขณะที่ออเดรย์เริ่มเห่าแบบกัมปนาทอีกครั้ง

 

อูยองเจ็บจนร้องไห้ โกเมงอีคาบเขาเหวี่ยงลงกับพื้นให้อารมณ์คนตกตึกตายมาก แต่ร้องไห้ไปใครจะไปรับรู้ เขาอยู่ในร่างแมวได้แต่นอนร้องเหมียวๆ ดิ้นหนีก็ไม่ได้ เมงอีกับจองกัมก็คร่อมไว้ โดยเฉพาะเมงอีที่เหยียบพุงเขาเพื่อไม่ให้ดิ้นหนี

 

 

อูยองพลิกหน้าไปมองจุนโฮน้ำตาคลอ

 

 

จุนโฮช่วยด้วย.. 

 

 

“เมี้ยว ~” 

 

 

 

แมวใครวะ????

 

 

อีจุนโฮรักแมวที่สุดในโลก แต่กับแมวแปลกหน้าก็ต้องชั่งใจกันนิดนึง โดยเฉพาะแมวตัวอ้วนๆกลมๆที่เข้ามาในบ้านทูพีเอ็มได้อย่างพิศวงงงงวย ประตูหน้าต่างปิดสนิททุกบาน มันเข้ามาได้ยังไง? จะบอกว่ามุดท่อน้ำเข้ามาก็จะประหลาดเกินแมวไปสักหน่อย

 

กวาดมองสภาพเละเทะเกินบรรยายภายในบ้านแล้วหรี่ตามองตัวปัญหาทั้งสี่ 

 

 

 

 

"แมวใครเนี่ยฮึ บอกป๊ามาซิเมงอี" ก้มลงดึงหนังคอแมวอูยองขึ้นมา อูยองดิ้นแด่วๆร้องเสียงแหลม เมงอีทำท่าจะกระโจนเข้าใส่ทำให้จุนโฮต้องกอดอูยองไว้แนบอกก่อนจะกลายเป็นอาหารแมวสังเวยลูกสาวไปเสียก่อน

 

 

 

มองเจ้าตัวกลมสติลร้องแสบแก้วหูแล้วเอามือบีบปากจะได้เงียบเสียที

 

 

 

 

"ใครแอบเอาแมวเข้ามาเลี้ยงวะ วันนี้มีแต่อูยองอยู่บ้านนี่หว่า" บ่นพึมพำพลางสอดสายตามองหาสมาชิกในบ้าน ทว่าดูแล้วคงไม่มีใครอยู่นอกจากเขาและหมาหนึ่งแมวสาม จะบอกว่าอูยองเป็นคนเอามาเลี้ยงก็ไม่น่าใช่ในเมื่อเมื่อคืนนี้เจ้าตัวยังเม้งแตกใส่หมาแมวในบ้านอยู่เลย

 

 

 

แล้วจางอูยองหายไปไหน?

 

 

 

อูยองในร่างแมวดิ้นขลุกขลักซุกตัวหาจุนโฮมากขึ้น พลางร่ำร้องว่าห้ามปล่อยเขาลงบนพื้นเด็ดขาด ขาหน้าทั้งสองข้างตะกุยหน้าอกอีกฝ่ายรัวๆ เพื่อจะบอกว่า ฉันเนี่ยแหละ จางอูยอง!

 

มองลงไปเห็นเมงอีพยายามจะกระโดดขึ้นมาตะปบเขาให้ได้ อูยองก็ยิ่งซุกเข้าหาซอกคอจุนโฮ ถ้าปกติเขาไม่มีวันจะแตะเนื้อต้องตัวอีกฝ่ายก่อนแบบนี้เด็ดขาด ยกเว้นตอนนี้ก็แล้วกัน ยังไงเสียอยู่บนตัวจุนโฮ อูยองก็คงปลอดภัย

 

จุนโฮขมวดคิ้วเมื่อเมงอีพยายามจะกระโดดขึ้นมาให้ได้ แมวแปลกหน้าก็เอาแต่ซุกคอเขาไม่ยอมปล่อย ร่างสูงถอนหายใจเฮือก อุ้มแมวสองตัวมาเผชิญหน้ากันเสียเลย เมงอีขู่ฟ่อในขณะที่อูยองตกใจจนขนฟู

 

 

 

"เอ้า กัดกันเลย"

 

 

 

อูยองดิ้นปัดๆเป็นแมวปั่นจักรยานอากาศ พลางก่นด่าอีจุนโฮไปด้วย ไอ้บ้า! ถ้าฉันกลับคืนร่างเมื่อไร นายตายแน่อีจุนโฮ!

 

 

ฮือ.. แต่ตอนนี้อูยองต้องพึ่งพาจุนโฮก่อน

 

 

เจ้วแมวสีขาวพยายามตะกายกลับไปหาจุนโฮอีกครั้ง คราวนี้ร้องเหมี่ยวๆลั่นบ้านกว่าเดิมอีก

 

 

 

-จุนโฮอย่าทิ้งฉันนะ จุนโฮอย่าให้เมงอีกัดฉันนะ-

 

 

 

“เมี้ยว ~ เมี้ยว ~” 

 

 

 

ยิ่งแมวแปลกหน้าร้องดังเท่าไรความไม่พอใจของเมงอีก็ทวีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น นอกจากจะไม่ยอมหุบปากแล้วแมวสีขาวยังเกาะจุนโฮแน่นหนึบ ร่างสูงร้องโอ๊ยเมื่อเล็บคมๆข่วนเข้าที่ต้นคอ ส่วนแมวแสนรักก็ตามมาขย้ำแมวแปลกหน้าไม่ยอมปล่อย

 

สุดแสนจะรำคาญบวกความเจ็บเลยโยนแมวสองตัวลงบนพื้นมันซะเลย แมวสีขาวร้องลั่นขณะวิ่งหนีโกเมงอีไปรอบห้อง มีออเดรย์วิ่งตามอีกทอด จองกัมดูเหมือนจะเบื่อเกมไล่จับแมวแปลกหน้าแล้วจึงกระโดดขึ้นมานั่งมองบนโซฟาข้างๆจุนโฮแทน

 

 

 

"อูยอง อูยองอยู่บ้านหรือเปล่า" ร่างสูงตะโกนให้เสียงดังขึ้นไปถึงชั้นสอง ทว่าไม่มีเสียงตอบรับ ชายหนุ่มจิ๊ปากลุกจากโซฟาเดินขึ้นบันไดไปยังห้องของอูยองไม่สนใจกองทัพหมาแมวที่ตามมาเป็นพรวน

 

 

ห้องนอนว่างเปล่าไร้เงาเจ้าของห้อง อีจุนโฮขมวดคิ้ว

 

 

 

อูยองหายไปไหนกัน?

 

 

 

เจ้าแมวสีขาววิ่งพันแข้งพันขาเพราะยังต้องคอยหลบกรงเล็บโกเมงอี อูยองคอยข่วนขาอีจุนโฮเพื่อจะบอกว่าเขานี่แหละคือจางอูยอง จางอูยองที่กลายเป็นแมวได้ยังไงก็ไม่รู้

 

 

 

 

“เมี้ยว ~ เมี้ยว ~” 

 

 

อูยองร้องไห้ออกมาในที่สุด แต่ก็นั่นแหละ เขาเป็นแมว อีจุนโฮจะไปรู้อะไร

 

 

 

-ไอ้น้องบ้า นายมันโง่อีจุนโฮ นี่ฉันไง ฉันคือจางอูยอง!-

 

 

 

เมงอียังไม่หยุดไล่ทำร้ายร่างกาย อูยองจึงตัดสินใจไม่อยู่ใกล้คุณพ่อสุดที